Czy Ziemia jest już bezpieczna? Kulisy misji DART NASA

Obrona planetarna NASA: czy Ziemia jest bezpieczna?

Mimo że ludzkość istnieje od tysięcy lat i wydawać by się mogło, że przetrwa kolejne, uczeni i filozofowie mają jednak poważne wątpliwości. Tobby Ord, australijski filozof i etyk, w swojej książce The Precipice: Existential Risk and the Future of Humanity stawia hipotezę, że stanęliśmy w krytycznym punkcie swojego rozwoju i może to skończyć się dla nas tragicznie.

Najkrócej mówiąc, jego zdaniem, znaleźliśmy się w kluczowym momencie, w którym sztuczna inteligencja, pandemia, broń nuklearna i zmiana klimatu może doprowadzić do naszej zagłady. Autor publikacji oszacował ryzyko katastrofy egzystencjalnej w stosunku 1:6 już w najbliższym stuleciu. Wśród nich zaznacza ryzyko katastrof naturalnych, w tym uderzenia asteroid.

Od wieków patrzymy z niepokojem w niebo, obawiając się tego, o czym mówili filozofowie – jesteśmy tylko drobinką w kosmicznej przestrzeni, zależną od nieprzewidywalnego.

A współcześnie nie tylko Tobby Ord, ale też Nick Bostrom, szwedzki filozof z Uniwersytetu Oksfordzkiego, w pracy Existential Risks wskazuje uderzenie asteroidy w Ziemię jako jedno z potencjalnych (obok wulkanów) największych zagrożeń egzystencjalnych. To właśnie zagrożenie asteroidą sprawia, że przyszłość kolejnych pokoleń staje się niepewna i skłania do refleksji nad naszym miejscem we Wszechświecie. Do postawienia kluczowego pytania: czy Ziemia jest bezpieczna, a ludzkość przetrwa?

Człowiek pierwszy raz zmienił ruch asteroidy

Nic więc dziwnego, że człowiek stara się ograniczyć ryzyko zagrożeń z kosmosu. W 2022 roku po raz pierwszy w historii człowiek z sukcesem wpłynął na ruch naturalnego obiektu kosmicznego. Sonda DART uderzyła w asteroidę Dimorphos, celowo zmieniając jej orbitę. Był to test technologii, która w przyszłości mogłaby posłużyć do ochrony Ziemi przed potencjalnie niebezpiecznymi asteroidami. Misja zakończyła się sukcesem.

Uderzenie asteroidy w Ziemię: czy potrafimy temu zapobiec?

Najnowsze pomiary potwierdzają, że zmieniła się trajektoria ruchu asteroidy Dimorphos. To pierwszy raz w historii, kiedy człowiek skutecznie wpłynął na orbitę naturalnego obiektu w kosmosie.

Nasze wyniki pokazują, że celowanie w mniejszą asteroidę w układach podwójnych stanowi możliwą strategię odchylania za pomocą uderzenia kinetycznego, poszerzając możliwości ludzkości w zakresie obrony planetarnej.

– czytamy w badaniu.

Z badań opublikowanych w Science Advances wynika, że nawet niewielki impuls nadany asteroidzie może z czasem znacząco zmienić jej trajektorię. W przypadku misji DART okres obiegu Dimorphosa skrócił się o około 33 minuty. To dowód, że odpowiednio wczesna interwencja może w przyszłości pozwolić odchylić potencjalnie niebezpieczny obiekt i uniknąć jego kolizji z Ziemią.

To już nie film: NASA naprawdę to zrobiła

Pytanie, które często sobie zadajemy – czy jesteśmy skazani na całkowite unicestwienie, jeśli dojdzie do uderzenia ciała kosmicznego w Ziemię? Popkultura od lat próbuje na nie odpowiadać. W 1998 roku Bruce Willis w filmie Armageddon wylądował na asteroidzie, by zdetonować bombę atomową i uratować planetę.

Mimo że główny bohater zginął podczas heroicznego czynu, jego współtowarzysze wrócili do domu jako bohaterowie. Teraz to NASA staje się bohaterem, ale w realnym świecie, bez poświęcenia człowieka w imię wspólnoty. Eksperci dokonali tego precyzyjnie, bezpiecznie i z sukcesem.

Później nadeszła satyra Nie patrz w górę. Film ukazujący obojętność władz, skupionych wyłącznie na swoich celach, ludzkości, zajętej trywialnymi sprawami oraz mediów, podążających za łatwym zarobkiem w sytuacji prawdziwego zagrożenia: odkryciu niszczycielskiej komety, która zbliża się do naszej planety. Ten film to nie proroctwo, lecz lustro. Ukazał strach przed mocą niekontrolowanej natury.

Czy ludzkość może uniknąć własnej zagłady?

Już od starożytności próbujemy odpowiedzieć na jedno i to samo pytanie: Jakie jest nasze miejsce we Wszechświecie? Lukrecjusz oraz Demokryt porównywali nas do zbioru atomów, które poruszają się w próżni. W mitologii ludzkość obawiała się zemsty Zeusa, który ciskał gromy na Ziemię. Współczesna kultura powtarza tę myśl w literaturze czy kinie.

Blaise Pascal: jesteśmy niczym trzcina

Blaise Pascal pisał, że: „Człowiek jest tylko trzciną, najwątlejszą w przyrodzie, ale trzciną myślącą”. To właśnie myślenie pomaga nam przeć naprzód, stawić czoła nicości. Zamiast uciekać i zaprzeczać, patrzeć w górę oraz działać. W tym sensie obrona planetarna i misja DART są czymś więcej niż technologicznym eksperymentem. Pokazują, że nasza kruchość nie musi oznaczać bezradności.

Po raz pierwszy mamy realny wpływ na bieg zdarzeń w kosmosie. Nie jesteśmy już tylko biernymi obserwatorami. Możemy, przynajmniej w ograniczonym stopniu, zmieniać trajektorię zagrożeń, zanim staną się katastrofą.

Warto przeczytać: Asteroida zbliża się do Ziemi. Jak zachowałbyś się w chwili apokalipsy?