Magiczna mozaika odkryta w Turcji. Chroniła mieszkańców przed złem

Sala, której nie było na mapach. Znalezisko spod ulic Izmiru

Tego odkrycia nikt się nie spodziewał. W samym sercu dzisiejszego Izmiru w Turcji archeolodzy znaleźli coś, co zmienia spojrzenie na historię tego miejsca. Odkryli salę mozaikową – przestrzeń, która miała chronić miejscowych przed złem. Swoisty amulet, który miał sprawić, by burzliwa historia tego prehistorycznego miasta już nigdy więcej się nie powtórzyła.

Smyrna – symbol brutalnych walk i pragnienia pokoju

Smyrna, dzisiejszy Izmir, to miasto o bogatej i skomplikowanej historii. Założona około XI wieku p.n.e. przez Greków, przechodziło przez ręce różnych dominacji: perskiej, hellenistycznej, rzymskiej oraz bizantyjskiej, aż wreszcie czasy osmańskie i współczesne.

Miasto zostało doszczętnie zniszczone przez króla Lidii, Alyattesa, lecz wieki później odbudował je Aleksander Wielki. Od tamtej pory Smyrna kwitła jako ważny ośrodek handlowy i kulturalny. To właśnie w czasach rzymskich słynęła z okazałych budowli. Nic dziwnego, że wówczas powstała tam również sala zdobiona mozaikami.

Teraz to właśnie ona stała się jednym z najważniejszych tureckich odkryć archeologicznych ostatnich lat. A wszystko dzięki ukrytemu wzorowi o głębokim znaczeniu.

W samym środku posadzki: symbol, który miał odpierać zło

Nowo odkryta posadzka była spora – jej wymiary sięgały około 3 na 4 metry. Ułożono ją z dwunastobocznych paneli, co stanowiło dość popularny wzór w późnym okresie rzymskim. Prawdziwą sensacją było jednak to, co archeolodzy znaleźli w samym jej środku.

To nie była zwykła dekoracja. Archeolodzy odkryli węzeł Salomona. To nie zwykły wzór, lecz swego rodzaju ochrona dla osób, które korzystały z posadzki.

Węzeł Salomona: co oznacza i dlaczego budzi emocje badaczy?

Węzeł Salomona to dwa pierścienie albo taśmy splecione ze sobą w taki sposób, by przypominały poziomy krzyż lub nieskończoność – bez wyraźnego początku i końca. Historia tego symbolu jest bogata: łączy elementy kulturowe, religijne, a także matematyczne. Mimo że w wielu miejscach pełnił funkcję wyłącznie dekoracyjną, eksperci nie mają wątpliwości – w Izmirze miał chronić przed złem.

Małe krzyże wokół węzła. Ślad przejścia do chrześcijaństwa

Co ważne, wokół słynnego węzła archeolodzy odkryli małe krzyże. To nie był przypadek. Ich obecność stanowi symboliczne przejście od dawnych wierzeń do monoteizmu – – w tym przypadku chrześcijaństwa. 

Według badaczy mozaika pochodzi z budowli wzniesionej w późnej starożytności, czyli między IV a VI wiekiem n.e. Na razie nie wiadomo, jaką konkretnie funkcję pełnił ten budynek, ale jego lokalizacja przy ważnej ulicy sugeruje, że odgrywał istotną rolę w życiu miasta.

Sala mozaikowa zaskakuje jednak z jeszcze jednego powodu.

Nie zasypali jej. W XIX wieku włączyli mozaikę w nowy budynek

Najczęściej cenne odkrycia archeologiczne czekają tysiące lat, zanim je poznamy. Tym razem stało się inaczej. Sala mozaikowa była wykorzystywana między starożytnością, a współczesnością. A dokładniej w XIX wieku – to rzadkość.

Co więcej, wzniesiono na niej kolejne budowle: szpital i rezydencję. Ślady materiałów budowlanych jednoznacznie wskazują na intencjonalną sekwencję: najpierw odsłonięto i zabezpieczono antyczną posadzkę, a następnie włączono ją jako integralną część nowej konstrukcji.

To nie był przypadek.

Chcesz więcej takich historii? Zobacz też nasz kanał na YouTube.

Odkrycia archeologiczne w Turcji: większa sala sprzed dekad

Tego typu przestrzeń odkryto nie po raz pierwszy. Siedemdziesiąt lat temu archeolodzy natknęli się na inną – większą i bardziej widowiskową. Dlatego obecne znalezisko określono po prostu jako „salę mozaikową”.

Najnowsze odkrycia archeologiczne w Turcji jasno pokazują, że Izmir wciąż skrywa wiele tajemnic. Wystarczyły prace zaledwie kilka metrów pod ziemią, aby natrafić na obiekt o ogromnym znaczeniu dla zrozumienia przeszłości tego miasta i jego mieszkańców – a tym samym wzbogacić historyczne dziedzictwo całej ludzkości.

Warto przeczytać: Tajemnicze odkrycie w Leicester. Odnaleziono lochy i grób sprzed 1900 lat