To nie charakter niszczy związki. Działają trzy rzeczy z dzieciństwa

Relacje nie zaczynają się w dorosłości

Nie każda relacja między dwojgiem ludzi przetrwa próbę czasu. Nierzadko skrywane wady charakteru wychodzą na światło dzienne o wiele za późno. Właśnie dlatego mnóstwo osób na początku nowej relacji zastanawia się, jak i z kim tworzyć relacje, aby później nie żałować wyboru.

Na podobne pytanie próbowali odpowiedzieć badacze z kilku amerykańskich uczelni, m.in. University of Missouri i University of Washington. Przeanalizowali dane 505 osób i sprawdzili, co wpływa na relacje. Skupili się na tym, które doświadczenia z dzieciństwa oraz dorastania mogą wiązać się z późniejszą jakością relacji romantycznej. To ważne zastrzeżenie. Nie chodziło o prostą receptę na „idealnego partnera”, lecz o uchwycenie schematów zachowań, które mogą mieć znaczenie, gdy budujemy bliskość z drugim człowiekiem.

Co wpływa na relacje? Trzy doświadczenia z dzieciństwa

Okazuje się, że ważnymi czynnikami, wpływającymi na jakość związku, są trzy konkretne doświadczenia z dzieciństwa i dorastania. Pierwszy to wrażliwość matki, czyli to, na ile była wspierająca, uważna i czuła w codziennych kontaktach z dzieckiem od pierwszych miesięcy życia aż do 15. roku życia.

Chodzi o to, że pewne nawyki i sposoby, jak budować relacje, zostają z nami i wracają później w dorosłym życiu. Dlatego ważny jest też drugi element: nie relacje innych ludzi, ale to, jakie przyjaźnie sami mieliśmy w dzieciństwie i w czasie dorastania.

Rówieśnicy i przyjaciele stanowią kolejny fundament relacji z drugą osobą. To na tej podstawie człowiek uczy się, jak tworzyć relację z tą najważniejszą w życiu więź. Proces jest szczególnie istotny w czasie dojrzewania. Przyjaźnie stają się fundamentem do świadomych i przypadkowych doświadczeń emocjonalnych i społecznych, często podobnych do relacji z najbliższą osobą.

To jeszcze nie wszystko. Czynnikiem decydującym o jakości związku w dorosłości ma też to, jak wyglądała więź rodziców, gdy dana osoba była jeszcze dzieckiem. 

To, co widziałeś w domu, wraca w związku

Według badaczy znaczenie może mieć wzorzec bliskości wyniesiony z domu. W analizie brano pod uwagę przede wszystkim to, jak matka oceniała swoją relację romantyczną w okresie dorastania dziecka. Im lepiej postrzegała jej jakość i stabilność, tym silniejszy był ochronny efekt widoczny później u dzieci w ich własnych relacjach.

***

Rejestracja ruszyła.
Spotkajmy na Holistic Talk w Cavatina Hall!

To nie wyrok, lecz wskazówka

Autorzy publikacji w Journal of Family Psychology podkreślają jedną ważną rzecz. Tych trzech czynników, które są powiązane z jakością związku, nie należy traktować jak wyroku ani prostego testu na udaną relację. Mogą być dobrym punktem wyjścia do zrozumienia, skąd biorą się pewne schematy w związkach. Nie są one jedynym czynnikiem, który decyduje o powodzeniu więzi między ludźmi.

Musimy mieć na uwadze fakt, że żadne nawet najdłuższe i najbardziej rzetelne badanie nie zastąpi naszej uważności na drugiego człowieka. Zatem, jak budować relacje? Istotna jest obserwacja człowieka tu i teraz. Każdy z nas może wynieść z przeszłości różne schematy, lepsze i gorsze. Najważniejsze jest jednak to, co obecnie z nimi robimy.

Co to dla nas oznacza?

Dlatego czasem więcej niż opowieść o całym dzieciństwie mówi zwykła codzienność. Czy ktoś bierze odpowiedzialność za swoje czyny, umie słuchać, jest obecny i nie znika, gdy pojawia się trudność. Takie drobne gesty potrafią nam dać lepszy ogląd, niż cała historia jego życia. Choć przeszłość dużo o nas mówi, to właśnie te pojedyncze codzienne wybory wskazują, kim tak naprawdę jesteśmy w relacji.

Warto przeczytać: Wiedza nie wystarczy. Co naprawdę czyni człowieka lepszym?